Moitas filosofías antigas usaban un grupo de elementos clásicos para explicar os patróns da natureza. Os catro elementos clásicos gregos (terra, auga, aire e lume) persistiron a través da Idade Media ata o Renacemento, influenciando profundamente a cultura e o pensamento europeo.
Estes catro elementos, e as sensacións que desepertan, tenen unha profunda relación con Lalín e as súas terras, marcando os nexos de unión da natureza co home e deixando fondas pegadas, tanto na paisaxe coma no seu patrimonio artístico e cultural.
A auga está presente ó longo destas terras a través dos ríos que artellan o territorio e que marcan a xeografía de Lalín. Os ríos Asneiro e Deza delimitan o municipio recollendo augas de moitos regatos formados nas diferentes cumes. Conforman ademais numerosos espacios naturais e de tempo libre relacionados coa auga e dispostos ó longo de todo o municipio.
Muiños de Mouriscade. Praia fluvial Pozo do Boi. Paseo do Pontiñas.
A relación do home e a terra é unha constante en Lalín, fortemente unida á tradición e á cultura da nosa comunidade. Esta unión ven marcada tanto polos espacios naturais, representativos do municipio, como polas evocacións e actividades delas xurdidas como a agricultura e a gandeiría, fundamentais no desenvolvemento da vila.
Museo Etnográfico Casa do Patrón. Na parroquia lalinense de Doade.
Museo da Paisaxe. Nas parroquias de Mouriscade, Zobra e Doade.
Montes de Zobra e Serra do Candán. Fraga de Catasós. Carballeira de Barcia.
Da terra extraemos tamén a pedra, coa que os canteiros deron vida a unha riqueza monumental importantísima.
Ruta das igrexas. Donramiro, Goiás, San Martino, Soutolongo, Corpino.
Ruta dos Pazos. Des, Bendoiro, Linares, Anzuxao,...
O aire é un elemento moi significativo en Lalín. Por un lado fai referencia á pureza do seu entorno, marcado principalmente pola existencia de importantes espacios naturais. Por outro lado, o aire evoca neste concello unha alusión ós sonos, representado pola figura do aviador Loriga.
Pazo de Linares. Casa natal de Xoaquín Loriga.
Monumento a Loriga.
Lugar de "O Toxo". O primeiro "aeródromo" de Galicia.
Lume para encender os fogóns que fan famosas a estas terras. Lume para as brasas nas que cocinar as excelentes carnes de vacún ou para quentar pouco a pouco, con carino, as potas nas que cocer as decenas de elementos que componen a nosa sinfonía culinaria por excelencia: O Cocido de Lalín.
Lume para prolongar as sobremesas cheas de anécdotas e lendas. Lume de vida e de praceres.